مشرك را و زن زناكار ازدواج نكند - و نبايد بكند - غير از مرد زناكار يا مشرك را ، و اين‌گونه ازدواج بر مؤمنان حرام است . لفظ « حُرِّمَ » در اين آيه به‌طور مسلم و قطعاً دلالت بر حرمت دارد . ولى كسانى كه علاقه دارند اين‌گونه زناشويى جايز باشد ، جسورانه در لفظ قرآن كريم با تصرفاتى لفظِ ( حُرِّمَ ) را مطابق فتاوا و نظرات مشهور در آورده‌اند ، و احياناً در توجيه « حُرِّمَ » گفته‌اند : حرّم به معناى محروميت است و محروميت هم دو بعد دارد : يكى صد درصد كه حرمت است و ديگرى محروميتِ كمتر كه كراهت است . هم‌چنين لفظ « لا يَنْكِحُ » در اين آيه شريفه را گفته‌اند ، خبر است و به تبع آن حرّم نيز اخبار است ! « 1 » مىپرسيم : اگر مراد خدا حرمتِ كمتر بود ، چرا لفظ مناسب مراد خود را نياورده است تا شبهه‌اى پيش نيايد ؟ همه جاى قرآن لفظ ( حرّم ) در معناى حتميّت سلبى و حرمت صد درصد و قطعى به كار رفته و محروميتِ كمتر با لفظ مناسبش بيان شده است . و مهم‌تر اين‌كه اگر « لا يَنْكِحُ » اخبار باشد به كلى دروغ است ، زيرا اين خود امرى طبيعى است كه مرد زناكار هرگز حاضر به ازدواج با زن زناكار نيست تا يك عمر با موجودى ناپاك زندگى كند . همين‌طور زن زناكار هم حاضر به ازدواج با مرد زناكار نيست تا بقيه‌ى عمرش را با موجودى ناپاك سپرى سازد . گرچه خود ناپاكند ، چون از زشتى كار خود آگاهند و حاضر به تحمل زشتى ديگرى نيستند . اگر گفته شود گاهى چنين ازدواج‌هاى نابسامانى ديده مىشود در پاسخ مىگوييم كه اين آيات هم نمىخواهند خبر دهند كه هيچ‌گاه چنين ازدواج‌هايى رخ نمىدهد ، بلكه نهى مىكند كه اين‌گونه ازدواج نبايد صورت پذيرد ، يعنى اگر « لاينكح » اخبار باشد و در موارد نادر دو زناكار با هم ازدواج كنند ، حصر آيه دروغ خواهد شد ، بنابراين در اين آيه « لا يَنْكِحُ » به طور يقين و صد در صد انشاء است نه اخبار و اين انشائيت بيانگر حَصرِ استغراقى است كه حتى يك نفر از اين گناهكاران هم ، چنان نكاح آلوده‌اى نمىكند ، تا چه رسد به مؤمنين كه و « حُرِّمَ

--> ( 1 ) - از اين‌رو مىبينيم كه با تصرّف بىجا در دو لفظ صددرصد دالّ و روشن قرآنى « حُرِمَّ » را به كراهت و انشاءِ قرآنى « لاينلحُ » را به معناى اخبار وارونه معنا كرده‌اند و با اين صغرى و كبراى عليل خودشان نصّ قرآنى را مخدوش و در اين مورد فتواى به كراهت معمولى صادر فرموده‌اند . ( خادم‌القرآن )